ısrarla ölmüyoruz
kafalardacicekleracmis:
yaşamıyoruz da
merhaba , arafa hoş geldiniz
opheliabenim:
basakulker:
ajkdhasja yardı da geçti.
fsajhfksahfjkshjfhsahkfsakjjksahfhak
fena vurdu asdşflkasdlşfsal
Senin beni kırmış olduğun kadar ben seni kırsaydım
o kadar şeyi sen değil de, ben yapmış olsaydım şayet
senin kadar rahat uyuyamazdım.
Mutsuz poğaça.
Sana asla anlamayacağın bir şeylerden bahsetmek istiyorum çocuk.
- Buz gibi havada, lapa lapa kar yağarken, yatağının sıcağını ve annenin kahvaltısını arkada bırakıp işe gitmek gibi lanetliydi olmadığın bir dünyada yaşamak.
- Hayattan bezmiş bir ustanın, ay sonunda maaşını alabilmek için sevgisini katmadan yoğurduğu hamurun, şefkatsiz tezgahtar tarafından tezgaha istiflenmesi, nemrut bir müşterinin itici bakışları ve uzun süren burun kıvırmalarından sonra mecburiyetten satın aldığı soğuk pastane poğaçası gibi mutsuzluk doluydu.
- İçinden geldiğinden dolayı değil de, bir dostu kırmamak adına zoraki oturulan rakı masasının anlamsızlığıydı.
- Depresyonda olan bir kadına, ‘hayır, bence çok güzel olmuş saçların’ derken içinde oluşan suçluluk duygusunu bastırmaktı.
- İnandığın hiçbir değer kalmamışken, bir adama ‘sana inanıyorum’ diyebilmek kadar adiceydi.
- Sahte mimiklerden ve yalan kelamlardan oluşan bir şey yaratmak ve bundan pişmanlık duymamaktı.
- Sırf sana benziyor diye sen olmayan insanlara gülümsemekti.
- Hiçbir şey hissetmemekti.
- Ütopyaydı senden sonra hayat.
- Yoktu.
- Bomboştu.
- Yokum çocuk.
- Bomboşum.